Vanmorgen heb ik weer rijexamen gedaan en natuurlijk was er gisteren weer veel sneeuw gevallen en kreeg ik onderweg nog een sneeuwbui over me heen, maar toen ik in het stadje aankwam waar ik mijn examen zou doen, scheen het zonnetje heerlijk.
Het examen ging ook als een zonnetje. De examinator gaf me steeds complimenten en na een tijdje zaten we gezellig te kletsen. Aan het eind van het examen gaf hij aan dat ik perfect had gereden en alleen één heel klein foutje had gemaakt. In de woonwijk had ik iets afgeremd terwijl ik alleen maar mijn voet van het gaspedaal had hoeven nemen, verder was alles uitstekend. Hij zei nog dat hij in tijden niet zo'n goed examen had afgenomen!
Nou dat was weer een goede boost voor mijn ego ;)
Nu heb ik dus mijn volledige rijbewijs en hoef ik niet weer examens te doen, of ik moet al een in schoolbus/ truck of motor willen gaan rijden.
Weer een stapje dichterbij het echte leven in Canada!
Bert is deze week aan het werk, vandaag was hij vrij. Hij heeft de afspraak dat hij redelijk vaak beschikbaar is, maar dat hij ook vrij is om gewoon af en toe aan te geven dat hij een dag niet wil werken. Eigenlijk dus een beetje op oproepbasis en dan van beide kanten :).
Bert werkt nu voor een bedrijf dat inloopkasten maakt en een bedrijf koopt dat keukens gan installeren. Daar wordt Bert de nieuwe persoon voor. Hij heeft maandag en dinsdag bij een nieuw luxe huis bij de Niagara Falls gewerkt, een behoorlijk eind rijden maar hij vond het wel erg leuk. De terugweg was gisteren iets minder leuk aangezien hij in een behoorlijke sneeuwbui terecht kwam en Bert zelfs al een auto op de kop zag liggen. Gelukkig kwam Bert weer veilig thuis!
Er komt nog een update van de week met mijn ouders. Die zijn inmiddels weer thuis.
Fijne avond allemaal!
woensdag 12 januari 2011
vrijdag 7 januari 2011
Sportief bezig!
De meisjes dan ;)
Julia is deze week begonnen met zwemles en ze vond het geweldig! Het scheelde vast dat haar zwemjuf ook Nederlands kan spreken (wat dat toch is met die zwemjuffen... die van Eva spreekt ook al Nederlands en dat is toch echt ergens anders)
Het is niet zwemles zoals in Nederland, het is vooral gericht op dat ze zich kunnen redden in het water. Ze zwemmen in Canada toch vaak nog als hondjes als ze een jaar of zes zijn. Schoolslag is iets wat ze pas leren als ze een jaar of zeven/ acht zijn.
Donderdag begon er een nieuw schaatsseizoen voor de kleintjes (Eva's groep heeft maar één lang seizoen en de kleintjes hebben twee kortere seizoenen). Julia wou het wel proberen, maar als ze het niet een keer mocht proberen dan wilde ze er niet op. Ze weet goed wat ze wel en niet wil ;)
Gelukkig mocht ze het een keer proberen en ze vond het heel erg leuk. Dit keer geen Nederlands sprekende coach dus helemaal super dat ze zich toch wist te redden. Wij waren helemaal verbaasd over hoe goed ze het deed!
Dit filmpje is van het begin van de les, later sprong ze zelfs op haar schaatsen, draaide ze rondjes en ze deed de hele les heel geconcentreerd mee!
Eva is gisteren ook weer begonnen met schaatsen na de vakantie en je ziet haar echt steeds beter worden!
Vandaag naar de heuvel bij ons huis gegaan en daar stond ze voor het eerst op haar snowboard en ze vond het heerlijk!
Julia en opa hebben zich vooral bezig gehouden met de slee. Dat blijft erg leuk!
Julia is deze week begonnen met zwemles en ze vond het geweldig! Het scheelde vast dat haar zwemjuf ook Nederlands kan spreken (wat dat toch is met die zwemjuffen... die van Eva spreekt ook al Nederlands en dat is toch echt ergens anders)
Het is niet zwemles zoals in Nederland, het is vooral gericht op dat ze zich kunnen redden in het water. Ze zwemmen in Canada toch vaak nog als hondjes als ze een jaar of zes zijn. Schoolslag is iets wat ze pas leren als ze een jaar of zeven/ acht zijn.
Donderdag begon er een nieuw schaatsseizoen voor de kleintjes (Eva's groep heeft maar één lang seizoen en de kleintjes hebben twee kortere seizoenen). Julia wou het wel proberen, maar als ze het niet een keer mocht proberen dan wilde ze er niet op. Ze weet goed wat ze wel en niet wil ;)
Gelukkig mocht ze het een keer proberen en ze vond het heel erg leuk. Dit keer geen Nederlands sprekende coach dus helemaal super dat ze zich toch wist te redden. Wij waren helemaal verbaasd over hoe goed ze het deed!
Dit filmpje is van het begin van de les, later sprong ze zelfs op haar schaatsen, draaide ze rondjes en ze deed de hele les heel geconcentreerd mee!
Eva is gisteren ook weer begonnen met schaatsen na de vakantie en je ziet haar echt steeds beter worden!
Vandaag naar de heuvel bij ons huis gegaan en daar stond ze voor het eerst op haar snowboard en ze vond het heerlijk!
Julia en opa hebben zich vooral bezig gehouden met de slee. Dat blijft erg leuk!
woensdag 5 januari 2011
Op bezoek bij...
de ouders van Wes.
Wes is een vriend van mij, ik zat bij hem op de middelbare school toen ik in Canada woonde. Vorig jaar hebben wij een maand in zijn huis gezeten en hij in ons huis in Nederland. Zijn ouders zijn toen ook een weekje naar Nederland gekomen en hebben toen ook mijn ouders ontmoet. Toen ze vorige week hoorden dat mijn ouders zouden komen werden we meteen uitgenodigd voor de lunch.
Tot mijn verrassing was Wes er ook met zijn vriendin. Door alle drukte hadden we elkaar nog niet weer gezien!
Het was een erg gezellige middag. De meiden en Bert gingen met Darryl een ritje maken in zijn karretje en ook mijn vader heeft een ritje gemaakt over hun enorme uitgestrekte landerijen.
Eva mocht sturen
En de heerlijke lunch met als toetje een overheerlijke taart!
Wes zijn vriendin zit in het nationale roeiteam en ze hoopt zich de komende maanden te plaatsen voor de Olympische Spelen. Dat zou natuurlijk wel heel gaaf zijn!
Tussendoor spelletjes spelen met Wes.
Wie zijn er fanatieker? Eva en Julia of Wes en Bert?
Een hele gezellige middag voor iedereen!
Wes is een vriend van mij, ik zat bij hem op de middelbare school toen ik in Canada woonde. Vorig jaar hebben wij een maand in zijn huis gezeten en hij in ons huis in Nederland. Zijn ouders zijn toen ook een weekje naar Nederland gekomen en hebben toen ook mijn ouders ontmoet. Toen ze vorige week hoorden dat mijn ouders zouden komen werden we meteen uitgenodigd voor de lunch.
Tot mijn verrassing was Wes er ook met zijn vriendin. Door alle drukte hadden we elkaar nog niet weer gezien!
Het was een erg gezellige middag. De meiden en Bert gingen met Darryl een ritje maken in zijn karretje en ook mijn vader heeft een ritje gemaakt over hun enorme uitgestrekte landerijen.
Eva mocht sturen
En de heerlijke lunch met als toetje een overheerlijke taart!
Wes zijn vriendin zit in het nationale roeiteam en ze hoopt zich de komende maanden te plaatsen voor de Olympische Spelen. Dat zou natuurlijk wel heel gaaf zijn!
Tussendoor spelletjes spelen met Wes.
Wie zijn er fanatieker? Eva en Julia of Wes en Bert?
Een hele gezellige middag voor iedereen!
Oud en Nieuw
Voor het eerst Oud en Nieuw in Canada. Nou ja voor mij natuurlijk niet, in 1994 was ik ook in Canada en ben ik samen met een vriendin een feestje binnengeslopen die eigenlijk voor 19 en ouder waren (i.v.m. de alcohol die geschonken werd ;) ). Nu bleven we gewoon thuis, want mijn ouders zijn er nog.
We zouden (ja zouden...) gaan gourmetten en dus de hele middag bezig geweest met hapjes maken.
De gourmetset hadden we meegenomen uit Nederland en volgens Bert, mijn technische man (ahum), zou het gewoon heet worden, maar zou het iets langer duren. Nou het duurde idd. 'iets' langer.
We bleven maar wachten en wachten en nog eens wachten. Toen maar de grillplaat gehaald, die zou het vast beter doen. Niet dus... nog even dachten we dat hij goed heet zou worden, maar nee, lekker warm was niet genoeg om dingen op te bakken helaas. En dus verschenen er koekepannen op de fornuis en werd alles maar in de grote pannen gebakken. Jammer, maar ook wel weer erg komisch :)
Er is nog enige hoop
De pannen werden erbij gepakt.
En stiekem toch nog blijven proberen.
Daarna de sjoelbak erbij gehaald en gelukkig doet die het wel in Canada!
En van dit meisje kan ik gewoon niet genoeg krijgen :)
En toen hebben we via uitzendinggemist de oudejaarsconference gekeken en werd het bijna twaalf uur. Aangezien er hier niks te beleven valt buiten om 12 uur zijn mijn ouders naar bed gegaan en hebben wij nog even gewacht.
En om twaalf uur... was het stil... heel stil. Geen vuurpijl, geen rotje, zelfs geen sterretje gezien.
Raar om zo het nieuwe jaar in te gaan, maar we hebben wel een hele leuke en erg gezellige dag en avond gehad!
We zouden (ja zouden...) gaan gourmetten en dus de hele middag bezig geweest met hapjes maken.
De gourmetset hadden we meegenomen uit Nederland en volgens Bert, mijn technische man (ahum), zou het gewoon heet worden, maar zou het iets langer duren. Nou het duurde idd. 'iets' langer.
We bleven maar wachten en wachten en nog eens wachten. Toen maar de grillplaat gehaald, die zou het vast beter doen. Niet dus... nog even dachten we dat hij goed heet zou worden, maar nee, lekker warm was niet genoeg om dingen op te bakken helaas. En dus verschenen er koekepannen op de fornuis en werd alles maar in de grote pannen gebakken. Jammer, maar ook wel weer erg komisch :)
Er is nog enige hoop
De pannen werden erbij gepakt.
En stiekem toch nog blijven proberen.
Daarna de sjoelbak erbij gehaald en gelukkig doet die het wel in Canada!
En van dit meisje kan ik gewoon niet genoeg krijgen :)
En toen hebben we via uitzendinggemist de oudejaarsconference gekeken en werd het bijna twaalf uur. Aangezien er hier niks te beleven valt buiten om 12 uur zijn mijn ouders naar bed gegaan en hebben wij nog even gewacht.
En om twaalf uur... was het stil... heel stil. Geen vuurpijl, geen rotje, zelfs geen sterretje gezien.
Raar om zo het nieuwe jaar in te gaan, maar we hebben wel een hele leuke en erg gezellige dag en avond gehad!
Nieuwe hobby
Helaas hebben de meiden nog niet kunnen oefenen, want toen we het snowboard kochten smolt de sneeuw weg. Van -8 naar plus 9 en dan blijkt de sneeuw snel weg te gaan.
's Avonds was het al weer -8, maar toen was het erg groen buiten.
Gelukkig heeft het vandaag weer gesneeuwd en verwachten ze de komende dagen weer meer sneeuw dus dan kunnen we van het droogoefenen naar het echte oefenen!
Daarnaast is Eva lekker aan het bakken. In het tijdschrift wat ze van opa en oma had gekregen stonden cakejes met icing en daarin een briefje met een wens voor de persoon die het cakeje krijgt. Dat wilde Eva ook maken en dat heeft ze gedaan. Eerst de cakjes bakken en in haar kamer werden de wensen geschreven voor iedereen.
Dit was het resultaat:
Bezoek!!!!
En toen was de dag daar dat mijn ouders kwamen! De meisjes hadden er al tijden naar uitgekeken en hadden zelfs welkomstkadootjes gemaakt voor opa en oma.
Ze kwamen pas om 21.00 aan, maar toch allemaal naar het vliegveld gegaan, want een ontvangstcommittee is wel zo leuk natuurlijk! Toen Eva en Julia hoorden dat ze mee mochten maar dat we wel midden in de nacht thuis zouden komen, hadden ze zelf bedacht om dan maar in pyama te gaan.
En zo vertrokken we met twee meisjes in pyama onder lekkere dekentjes in de auto, een bak vol zelf gemaakte muffins en drinken voor de hongerige en dorstige reizigers naar Toronto.
Daar kwamen we prima op tijd aan en doordat papa en mama met een binnenlandse vlucht aankwamen konden we op een heel rustig stukje wachten. Door deze uitgang kwamen alleen de binnenlandse vluchten.
Het was wel even wachten en dan krijg je deze plaatjes:
De knutsels van Julia. Toch knap geschreven voor een meisje van 4 :)
En Eva's knutsels:
Helaas geen foto's van wat er in zat.
Het vliegtuig is geland, ze zullen nu wel komen en de meiden waren ineens weer vol energie, tot groot vermaak van andere wachtenden.
Daar zijn ze!
We hebben een prima terugreis gehad en eenmaal thuis werden de koffers van opa en oma gedeeltelijk leeggehaald. Tijd voor kadootjes!
Boekjes
Drop!!!
En Sinterklaas was ook nog bij opa en oma langs geweest!
Al met al een prima weerzien!
Ze kwamen pas om 21.00 aan, maar toch allemaal naar het vliegveld gegaan, want een ontvangstcommittee is wel zo leuk natuurlijk! Toen Eva en Julia hoorden dat ze mee mochten maar dat we wel midden in de nacht thuis zouden komen, hadden ze zelf bedacht om dan maar in pyama te gaan.
En zo vertrokken we met twee meisjes in pyama onder lekkere dekentjes in de auto, een bak vol zelf gemaakte muffins en drinken voor de hongerige en dorstige reizigers naar Toronto.
Daar kwamen we prima op tijd aan en doordat papa en mama met een binnenlandse vlucht aankwamen konden we op een heel rustig stukje wachten. Door deze uitgang kwamen alleen de binnenlandse vluchten.
Het was wel even wachten en dan krijg je deze plaatjes:
De knutsels van Julia. Toch knap geschreven voor een meisje van 4 :)
En Eva's knutsels:
Helaas geen foto's van wat er in zat.
Het vliegtuig is geland, ze zullen nu wel komen en de meiden waren ineens weer vol energie, tot groot vermaak van andere wachtenden.
Daar zijn ze!
We hebben een prima terugreis gehad en eenmaal thuis werden de koffers van opa en oma gedeeltelijk leeggehaald. Tijd voor kadootjes!
Boekjes
Drop!!!
En Sinterklaas was ook nog bij opa en oma langs geweest!
Al met al een prima weerzien!
Abonneren op:
Reacties (Atom)