Eva moet morgen wat vertellen over haar rugzak en wel in het Frans. Ze is druk aan het oefenen en de camera heb ik even mee laten draaien :)
En zo hebben jullie meteen een klein stukje van onze geweldige retro-keuken gezien...
donderdag 16 december 2010
woensdag 15 december 2010
Gezakt...
En toen moest ik afrijden en waren de onstandigheden verre van ideaal. Er lag veel sneeuw en ijs op de weg en het begon na een prachtige zonnige ochtend te sneeuwen toen ik mijn examen moest afleggen.
Het was een drama. De man die mijn examen af nam was ontzettend onaardig. Ik wilde uit de auto stappen om hem een hand te geven en hij blafte me meteen toe: 'stay in the car and lower your window'. Ok, dat was een leuk begin...
Tijdens het rijden leek het wel of hij geen zin had om me te laten slagen. Liet me fileparkeren in de één na drukste straat van Stratford, waar dus alle auto's om je heen rijden continu. Niet echt een fijne plek. Het keren op de weg gebeurde op een hele smalle weg met heel veel sneeuwbulten (ging prima, maar er waren zat wegen die wat breder waren). Hij zei dat ik een rood licht had genegeerd en daar was ik echt heel verbaasd over. Je mag hier op een rood licht nl. gewoon rechts afslaan nadat je gestopt bent en dat had ik gedaan, maar in discussie gaan met deze man had geen enkele zin.
Na het afrijden gaf hij aan dat ik 'bad habits' had en dat je dat krijgt als je al veel rij-ervaring hebt. Ik keek steeds eerst in mijn spiegel en gaf dan pas mijn richting aan, dat mag blijkbaar niet in Canada. Eerst richting aangeven dan spiegels. Bert deed precies hetzelfde en daar werd niets over gezegd (was in een andere plaats).
Nou ja zeer teleurgesteld dus een nieuwe afspraak gemaakt om weer af te rijden. Helaas mag ik nu niet meteen voor mijn volledige rijbewijs, maar moet ik eerst examen doen voor mijn
G2. In principe mag ik dan hetzelfde als met het volledige rijbewijs behalve dat ik geen alcohol mag drinken als ik rijd, maar dat doe ik toch al niet. Het verschil met het rijexamen dat ik nu moet gaan halen is dat je dan alleen in de stad hoeft te rijden en niet de snelweg ophoeft.
Nou de snelweg die ik gisteren moest nemen was een gewone weg van Stratford naar het volgende dorp en daar mag je wel 60 km per uur... Tsja...
Maar goed de man was lekker bezig, toen wij aan het wachten waren om een andere afspraak te maken, was hij een man die iets probeerde uit te leggen aan het uitkafferen. Bert stond er bij en had accuut medelijden met mij. :)
's Avond een rijschool gebeld en vandaag krijg ik een rijlesje waar hij mij gaat vertellen wat belangrijk is tijdens het examen. Daarna ga ik bellen om te kijken of er een plekje vrij is gekomen. Ik ga niet weer in Stratford afrijden, ik wil deze man niet weer tegen komen!
Een hele dikke tegenvaller dus, ik ben nu afhankelijk van Bert. Ik mag niet meer rondrijden zonder iemand naast me die al 4 jaar rijervaring heeft. Gelukkig is Bert nog niet aan het werk, want zonder auto hier wonen is behoorlijk lastig!
Op dit soort momenten verlangen we wel even naar Nederland hoor. Daar hadden we alles goed voor elkaar en hier moet je alles weer opnieuw opbouwen. Dat is niet altijd even leuk.
Gelukkig kwam Kristin even later langs met een kerstkadootje en een kerstkaart en dat was even gezellig. Daarna met zijn allen naar de kapper en toen naar de Mc Donalds. Daar werden we herkend als de nieuwe Nederlanders (nu is het alsof we daar heel vaak komen, maar dit was de tweede keer) en mochten de meiden na het eten weer naar achteren en zelf een ijsje maken.
Zo sloten we de dag toch nog leuk af en ga ik maar snel proberen het rijexamen toch te halen!
Het was een drama. De man die mijn examen af nam was ontzettend onaardig. Ik wilde uit de auto stappen om hem een hand te geven en hij blafte me meteen toe: 'stay in the car and lower your window'. Ok, dat was een leuk begin...
Tijdens het rijden leek het wel of hij geen zin had om me te laten slagen. Liet me fileparkeren in de één na drukste straat van Stratford, waar dus alle auto's om je heen rijden continu. Niet echt een fijne plek. Het keren op de weg gebeurde op een hele smalle weg met heel veel sneeuwbulten (ging prima, maar er waren zat wegen die wat breder waren). Hij zei dat ik een rood licht had genegeerd en daar was ik echt heel verbaasd over. Je mag hier op een rood licht nl. gewoon rechts afslaan nadat je gestopt bent en dat had ik gedaan, maar in discussie gaan met deze man had geen enkele zin.
Na het afrijden gaf hij aan dat ik 'bad habits' had en dat je dat krijgt als je al veel rij-ervaring hebt. Ik keek steeds eerst in mijn spiegel en gaf dan pas mijn richting aan, dat mag blijkbaar niet in Canada. Eerst richting aangeven dan spiegels. Bert deed precies hetzelfde en daar werd niets over gezegd (was in een andere plaats).
Nou ja zeer teleurgesteld dus een nieuwe afspraak gemaakt om weer af te rijden. Helaas mag ik nu niet meteen voor mijn volledige rijbewijs, maar moet ik eerst examen doen voor mijn
G2. In principe mag ik dan hetzelfde als met het volledige rijbewijs behalve dat ik geen alcohol mag drinken als ik rijd, maar dat doe ik toch al niet. Het verschil met het rijexamen dat ik nu moet gaan halen is dat je dan alleen in de stad hoeft te rijden en niet de snelweg ophoeft.
Nou de snelweg die ik gisteren moest nemen was een gewone weg van Stratford naar het volgende dorp en daar mag je wel 60 km per uur... Tsja...
Maar goed de man was lekker bezig, toen wij aan het wachten waren om een andere afspraak te maken, was hij een man die iets probeerde uit te leggen aan het uitkafferen. Bert stond er bij en had accuut medelijden met mij. :)
's Avond een rijschool gebeld en vandaag krijg ik een rijlesje waar hij mij gaat vertellen wat belangrijk is tijdens het examen. Daarna ga ik bellen om te kijken of er een plekje vrij is gekomen. Ik ga niet weer in Stratford afrijden, ik wil deze man niet weer tegen komen!
Een hele dikke tegenvaller dus, ik ben nu afhankelijk van Bert. Ik mag niet meer rondrijden zonder iemand naast me die al 4 jaar rijervaring heeft. Gelukkig is Bert nog niet aan het werk, want zonder auto hier wonen is behoorlijk lastig!
Op dit soort momenten verlangen we wel even naar Nederland hoor. Daar hadden we alles goed voor elkaar en hier moet je alles weer opnieuw opbouwen. Dat is niet altijd even leuk.
Gelukkig kwam Kristin even later langs met een kerstkadootje en een kerstkaart en dat was even gezellig. Daarna met zijn allen naar de kapper en toen naar de Mc Donalds. Daar werden we herkend als de nieuwe Nederlanders (nu is het alsof we daar heel vaak komen, maar dit was de tweede keer) en mochten de meiden na het eten weer naar achteren en zelf een ijsje maken.
Zo sloten we de dag toch nog leuk af en ga ik maar snel proberen het rijexamen toch te halen!
maandag 13 december 2010
Ons uitzicht om 8 uur in de ochtend
Een gedeelte van de achtertuin:
Ons uitzicht vanuit de woonkamer:
De zon komt er steeds meer bij.
Stukje voortuin:
Het is heel koud vandaag (gevoelstemperatuur -21 graden) en ze verwachten vandaag en morgen nog meer sneeuw.
Ons uitzicht vanuit de woonkamer:
De zon komt er steeds meer bij.
Stukje voortuin:
Het is heel koud vandaag (gevoelstemperatuur -21 graden) en ze verwachten vandaag en morgen nog meer sneeuw.
Kerstsfeer
Vandaag zijn we bezig geweest om de boom op te tuigen en het werkte natuurlijk extra sfeerverhogend dat het de hele dag sneeuwde (en nu om 20.00 nog steeds en ze verwachten morgen ook nog een lading).
Een witte wereld, een versierde boom, zelfgeknutselde figuurtjes voor het raam en kaarsen die branden. Wat een gezelligheid!
Dit was hoe de wereld er uit zag 's ochtends, de rest van de dag heeft het hard gesneeuwd. Ik zal binnenkort foto's maken van hoe het er nu uit ziet. Nog witter en nog mooier. Maar zo mooi als van de week is het niet. Toen leek het wel diamantjes te sneeuwen. Het was zo prachtig dat ik tijden bij het raam heb zitten kijken. Wat kan de natuur prachtig zijn...
Onze kerst(b)engel
Een witte wereld, een versierde boom, zelfgeknutselde figuurtjes voor het raam en kaarsen die branden. Wat een gezelligheid!
Dit was hoe de wereld er uit zag 's ochtends, de rest van de dag heeft het hard gesneeuwd. Ik zal binnenkort foto's maken van hoe het er nu uit ziet. Nog witter en nog mooier. Maar zo mooi als van de week is het niet. Toen leek het wel diamantjes te sneeuwen. Het was zo prachtig dat ik tijden bij het raam heb zitten kijken. Wat kan de natuur prachtig zijn...
Onze kerst(b)engel
Daar gaat ze!!
En dan nu ook even Juultje in de spotlight, want die begint ook lekker mee te draaien. Volgens de juf mogen we erg trots op haar zijn want ze begint steeds meer Engels te praten in de klas en doet ze het gewoon erg goed. Fijn om te horen, we hadden al zo'n vermoeden hoor want af en toe corrigeert ze Eva bij haar huiswerk. ;)
Tot vorige week kon Julia eigenlijk niet op haar schaatsen blijven staan en had ze ons nodig. Na het kopen van een oefenhekje was het hek van de dam... Julia vindt schaatsen ineens geweldig. Kijk zelf maar hoe ze het nu doet. Dit was tijdens het schaatsen met school. Zonder hekje kan ze zich nu ook prima redden. Geweldig toch?
En ook het voetballen vindt ze leuk en dit is een klein stukje van vandaag. Als je goed kijkt (meteen in het begin) zie je dat Julia de bal aanraakt en dat is al heel wat ;)
Het blijft grappig dat kleutervoetbal!
Tot vorige week kon Julia eigenlijk niet op haar schaatsen blijven staan en had ze ons nodig. Na het kopen van een oefenhekje was het hek van de dam... Julia vindt schaatsen ineens geweldig. Kijk zelf maar hoe ze het nu doet. Dit was tijdens het schaatsen met school. Zonder hekje kan ze zich nu ook prima redden. Geweldig toch?
En ook het voetballen vindt ze leuk en dit is een klein stukje van vandaag. Als je goed kijkt (meteen in het begin) zie je dat Julia de bal aanraakt en dat is al heel wat ;)
Het blijft grappig dat kleutervoetbal!
Spelen bij een vriendinnetje
Het spelen gaat er hier wel wat anders aan toe. Het spelen zelf niet gelukkig en daar hebben ze ook geen taal voor nodig, dat gaat vanzelf. Het gaat allemaal wat minder spontaan. Kinderen gaan hier hele dagen naar school en dus zijn er geen vrije woensdagmiddagen en vrijdagmiddagen om lekker te spelen. Voordat je thuis bent is het zo kwart voor vier en met het huiswerk erbij is er dan eigenlijk geen tijd meer voor een speelafspraakje. Daarnaast hebben veel kinderen nog activiteiten 's avonds na schooltijd.
Er wordt dus minder gespeeld en als er gespeeld wordt is het vaak in het weekend en word je als ouder ook uitgenodigd.
En dus ben ik zaterdag met Eva en Julia naar Charlotte geweest om daar te 'spelen'. Angela was er ook met haar dochter Emma (ander vriendinnetje van Eva) en de dames hadden het erg gezellig.
Op de foto hebben ze een tea-party met echte theekopjes en veel lekkers. Geweldig natuurlijk voor de meisjes. Julia vond het op het moment van de foto iets minder leuk, maar heeft vooral leuk gespeeld met Emma.
Eva in the spotlight...
en daar moet ze nog wat aan wennen!
Eva had deze week twee optredens. De eerste was in haar klas, waar alle ouders uitgenodigd waren om te komen kijken naar een toneelstukje wat ze ingestudeerd hadden in het Frans. Er waren behoorlijk wat ouders en het was erg leuk. Al begrepen we werkelijk niet waar het toneelstukje overging, het was leuk om te zien hoe ze bezig zijn met de Franse taal.
Voor Eva haar eerste 'optreden' in een ander land in een andere taal en ze was duidelijk erg zenuwachtig. Maar oh wat waren we trots. Ze stond haar tranen te verbijten en zei (al moet je wel heel goed luisteren om het te kunnen horen) haar zinnen netjes in het Frans.
Daarna nog een liedje en Eva was daar wat afwezig geloof ik ;)
De vuurdoop had ze gehad en de volgende dag mocht ze optreden met het koor. Al een stuk minder gespannen, maar duidelijk nog niet echt de liedjes machtig ;) Maar ook nu weer heel trots op haar, want ze doet het maar wel even allemaal en dat na bijna vier weken school!
Het optreden op de arts-night was met het koor van de onderbouw en Eva heeft nu drie keer mee geoefend.
De arts-night was georganiseerd door school in samenwerking met een aantal kunstenaars uit Startford. Je kon twee workshops volgen. Stratford is bekend om zijn kunst en cultuur en het speelt dus best een grote rol in het dagelijkse leven van veel mensen hier.
Wij hebben de workshop dance gedaan en daarna de workshop crafts (dansen en knutselen). Erg leuk was vooral de wokshop crafts. Hier kon Eva een fotoboekje maken.
Na de workshops was het tijd voor het optreden:
Eva had deze week twee optredens. De eerste was in haar klas, waar alle ouders uitgenodigd waren om te komen kijken naar een toneelstukje wat ze ingestudeerd hadden in het Frans. Er waren behoorlijk wat ouders en het was erg leuk. Al begrepen we werkelijk niet waar het toneelstukje overging, het was leuk om te zien hoe ze bezig zijn met de Franse taal.
Voor Eva haar eerste 'optreden' in een ander land in een andere taal en ze was duidelijk erg zenuwachtig. Maar oh wat waren we trots. Ze stond haar tranen te verbijten en zei (al moet je wel heel goed luisteren om het te kunnen horen) haar zinnen netjes in het Frans.
Daarna nog een liedje en Eva was daar wat afwezig geloof ik ;)
De vuurdoop had ze gehad en de volgende dag mocht ze optreden met het koor. Al een stuk minder gespannen, maar duidelijk nog niet echt de liedjes machtig ;) Maar ook nu weer heel trots op haar, want ze doet het maar wel even allemaal en dat na bijna vier weken school!
Het optreden op de arts-night was met het koor van de onderbouw en Eva heeft nu drie keer mee geoefend.
De arts-night was georganiseerd door school in samenwerking met een aantal kunstenaars uit Startford. Je kon twee workshops volgen. Stratford is bekend om zijn kunst en cultuur en het speelt dus best een grote rol in het dagelijkse leven van veel mensen hier.
Wij hebben de workshop dance gedaan en daarna de workshop crafts (dansen en knutselen). Erg leuk was vooral de wokshop crafts. Hier kon Eva een fotoboekje maken.
Na de workshops was het tijd voor het optreden:
Abonneren op:
Posts (Atom)