Afgelopen donderdag heb ik wat filmpjes gemaakt van het schaatsen van Eva en Julia.
Bij Julia is het nog echt leren schaatsen en doen ze alle activiteiten in een grote groep. Bij Eva komt er al wat meer kunstschaatsen bij kijken.
Julia is het meisje met de roze helm :)
Eva's les wordt gegeven in kleinere groepjes met hulp-coaches. Tijdens de les komt de coach kort bij elk groepje kijken en geeft extra oefeningen/ aanwijzingen. Hij bepaalt ook of iemand een niveau heeft gehaald (ze kunnen badges halen). Donderdag heeft Eva een nieuwe badge behaald. Ze was erg trots!
Eva is het meisje met de paarse helm en het roze rokje :)
Dit is in het begin van de les, dan doen ze met zijn allen oefeningen zoals achteruit schaatsen en springen.
Oefeningen in de kleine groepjes:
En met de coach:
Nog een maandje en dan is het schaatsseizoen over. Julia en Eva blijven dan beide zwemmen en Eva gaat op voetbal. Vanaf half mei staan we dan twee keer per week bij het voetbalveld.
dinsdag 8 maart 2011
Wennen
Het blijkt toch wel wennen om niet te werken. Het is niet dat ik me verveel ik heb genoeg te doen en vermaak me uitstekend met vrijwilligerswerk op school en met nieuwe gerechten uitproberen.
Toch knaagt het wel, voor het eerst ben ik financieel afhankelijk (en ja Bert is afhankelijk van mij wat betreft de kinderen, dat weet ik wel) maar het voelt best vreemd. Stiekem houd ik vacatures in de gaten, terwijl dat helemaal geen zin heeft. Mijn diploma is hier nu nog weinig waard en met Julia die maar twee dagen naar school gaat zit werken er voorlopig even niet in. Het zal wel met mijn opvoeding te maken hebben ;)
Ik weet dat het nu niet anders kan en dat ik gewoon lekker moet genieten van de tijd met de meiden, maar ik geloof dat ik over anderhalf jaar toch wel weer erg blij ben als ik een leuke baan zou vinden met leuke nieuwe uitdagingen!
Maar goed tot die tijd duik ik in het vrijwilligerswerk en dat balletje begint leuk te rollen. Naast de dingen op school ben ik actief geworden bij de Rotary. Afgelopen zondag had ik een training voor de Youth exchange officers en counsellors en de dag er na kreeg ik de vraag van het hoofd van het uitwisselingsprogramma voor het hele district of ik iets zou willen en kunnen betekenen in de traing voor de toekomstige uitwisselingsstudenten. Nou een leuke nieuwe uitdaging dus!
Eind mei is er een weekend voor de toekomstige uitwisselingsstudenten en voor de uitwisselingsstudenten die nu in dit disctrict wonen en ik ga dat weekend de studenten voorbereiden op hun jaar en de huidige studenten voorbereiden op de terugkomst. Heel erg leuk!
Zo en nu ga ik mijn spullen pakken om de kleuters mee te helpen met schaatsen. Je kan het maar druk hebben ;)
Toch knaagt het wel, voor het eerst ben ik financieel afhankelijk (en ja Bert is afhankelijk van mij wat betreft de kinderen, dat weet ik wel) maar het voelt best vreemd. Stiekem houd ik vacatures in de gaten, terwijl dat helemaal geen zin heeft. Mijn diploma is hier nu nog weinig waard en met Julia die maar twee dagen naar school gaat zit werken er voorlopig even niet in. Het zal wel met mijn opvoeding te maken hebben ;)
Ik weet dat het nu niet anders kan en dat ik gewoon lekker moet genieten van de tijd met de meiden, maar ik geloof dat ik over anderhalf jaar toch wel weer erg blij ben als ik een leuke baan zou vinden met leuke nieuwe uitdagingen!
Maar goed tot die tijd duik ik in het vrijwilligerswerk en dat balletje begint leuk te rollen. Naast de dingen op school ben ik actief geworden bij de Rotary. Afgelopen zondag had ik een training voor de Youth exchange officers en counsellors en de dag er na kreeg ik de vraag van het hoofd van het uitwisselingsprogramma voor het hele district of ik iets zou willen en kunnen betekenen in de traing voor de toekomstige uitwisselingsstudenten. Nou een leuke nieuwe uitdaging dus!
Eind mei is er een weekend voor de toekomstige uitwisselingsstudenten en voor de uitwisselingsstudenten die nu in dit disctrict wonen en ik ga dat weekend de studenten voorbereiden op hun jaar en de huidige studenten voorbereiden op de terugkomst. Heel erg leuk!
Zo en nu ga ik mijn spullen pakken om de kleuters mee te helpen met schaatsen. Je kan het maar druk hebben ;)
De presentatie van Eva
ging blijkbaar erg goed want ze haalde een prima score.
Er wordt gescoord van niveau 1 (onvoldoende) tot en met 4 (uitstekend) en Eva had drie keer een niveau 4 en twee keer een niveau 3!
Knappe meid, die Eva :)
Er wordt gescoord van niveau 1 (onvoldoende) tot en met 4 (uitstekend) en Eva had drie keer een niveau 4 en twee keer een niveau 3!
Knappe meid, die Eva :)
donderdag 3 maart 2011
Rotary
Zoals de meesten wel weten ben ik hier actief geworden bij de Rotary. Ik ben gevraagd om lid te worden, maar daar ben ik nog niet over uit. Dinsdag ben ik naar een meeting geweest. De Rotary heeft wekelijks een meeting en hier doen ze dat 's ochtends en wel om 7.15! In Stratford zijn twee Rotary clubs en dit is de kleinere en jongere club, waardoor er ook meer jongere mensen lid zijn (maar ik ben wel een hele jonge blom daar :) ) en ook veel vrouwen.
Afgelopen dinsdag had Bert een klus in Stratford en kon de kinderen dus naar school brengen, een goed moment om naar een meeting te gaan, want normaal gesproken lukt dat dus niet.
Hoe gaat dat er nou aan toe bij zo'n meeting?
Je komt binnen, zegt iedereen goedendag en meld je. Je krijgt dan een lot met een nummer wat je bewaard want hier kun je een prijs mee winnen!
Je kiest een plekje aan een tafel en als de gong gaat haal je je ontbijt op. Een lekker lopend buffet met broodjes, eieren, worst, spek, cereals ed. Daarna ga je ontbijten en als iedereen klaar is begint de officiele meeting.
Er wordt eerst Oh Canada gezongen, gevolgd door een gebed en daarna worden er nog vier regels van de Rotary door iedereen uitgesproken.
Tot slot wordt er geproost. Eerst op de koningin van Engeland, daarna op de president van Brazilie (i.v.m. de uitwisselingsstudent die daar vandaan komt) en daarna op de Rotary international.
Vervolgens mag iedereen die iets wil zeggen iets zeggen, mits hij wat geld doneert in een bakje waar iemand mee rondloopt.
Dat kan zijn dat iemand iets wil vertellen over iets wat er gebeurd is in zijn familie, dat kan een grapje zijn, dat kan een verslag zijn van een activiteit ed. Vaak is dit wel een grappig gedeelte, want de mensen vertellen de gekste dingen en het hoeft dus ook niet serieus te zijn. Er wordt dan ook de verloting gedaan en degene met het juiste nummer krijgt een kadootje.
Deze week werd er daarna iemand van het ziekenhuis naar voren gevraagd en die kreeg twee cheques overhandigd. De Rotary-club heeft geld ingezameld voor het ziekenhuis voor oa. een nieuw MRI-scan (dit soort dingen gaan hier veel meer via dit soort clubs dan in Nederland).
Iedere week is er een gastspreker en dit keer was het iemand die uitleg kwam geven over de 'intelligent community'. Zoals ik al eerder had geschreven zit Stratford momenteel bij de top-7 van de 'intelligent community' wedstrijd en nu kregen we uitleg over het hoe en waarom. Erg interessant moet ik zeggen!
Na deze gastspreker is er nog tijd voor wat 'zakelijke' dingen. Zo zijn ze nu een spaghetti dinner fundraiser aan het organiseren. De Rotary organiseert een avond waar je spaghetti kunt eten en de opbrengsten gaan dan naar het goede doel (dit keer kinderen in El Salvador). Ze hopen zo op één avond 6000 dollar te vergaren.
Hierna gaat iedereen richting zijn werk (behalve ik dan ;))
Zondag ga ik naar een training voor de youth exchange counsellors. Ik ben erg benieuwd!
Afgelopen dinsdag had Bert een klus in Stratford en kon de kinderen dus naar school brengen, een goed moment om naar een meeting te gaan, want normaal gesproken lukt dat dus niet.
Hoe gaat dat er nou aan toe bij zo'n meeting?
Je komt binnen, zegt iedereen goedendag en meld je. Je krijgt dan een lot met een nummer wat je bewaard want hier kun je een prijs mee winnen!
Je kiest een plekje aan een tafel en als de gong gaat haal je je ontbijt op. Een lekker lopend buffet met broodjes, eieren, worst, spek, cereals ed. Daarna ga je ontbijten en als iedereen klaar is begint de officiele meeting.
Er wordt eerst Oh Canada gezongen, gevolgd door een gebed en daarna worden er nog vier regels van de Rotary door iedereen uitgesproken.
Tot slot wordt er geproost. Eerst op de koningin van Engeland, daarna op de president van Brazilie (i.v.m. de uitwisselingsstudent die daar vandaan komt) en daarna op de Rotary international.
Vervolgens mag iedereen die iets wil zeggen iets zeggen, mits hij wat geld doneert in een bakje waar iemand mee rondloopt.
Dat kan zijn dat iemand iets wil vertellen over iets wat er gebeurd is in zijn familie, dat kan een grapje zijn, dat kan een verslag zijn van een activiteit ed. Vaak is dit wel een grappig gedeelte, want de mensen vertellen de gekste dingen en het hoeft dus ook niet serieus te zijn. Er wordt dan ook de verloting gedaan en degene met het juiste nummer krijgt een kadootje.
Deze week werd er daarna iemand van het ziekenhuis naar voren gevraagd en die kreeg twee cheques overhandigd. De Rotary-club heeft geld ingezameld voor het ziekenhuis voor oa. een nieuw MRI-scan (dit soort dingen gaan hier veel meer via dit soort clubs dan in Nederland).
Iedere week is er een gastspreker en dit keer was het iemand die uitleg kwam geven over de 'intelligent community'. Zoals ik al eerder had geschreven zit Stratford momenteel bij de top-7 van de 'intelligent community' wedstrijd en nu kregen we uitleg over het hoe en waarom. Erg interessant moet ik zeggen!
Na deze gastspreker is er nog tijd voor wat 'zakelijke' dingen. Zo zijn ze nu een spaghetti dinner fundraiser aan het organiseren. De Rotary organiseert een avond waar je spaghetti kunt eten en de opbrengsten gaan dan naar het goede doel (dit keer kinderen in El Salvador). Ze hopen zo op één avond 6000 dollar te vergaren.
Hierna gaat iedereen richting zijn werk (behalve ik dan ;))
Zondag ga ik naar een training voor de youth exchange counsellors. Ik ben erg benieuwd!
Een dagje school voor Eva
Nou ja school, er werd weinig les gegeven die dag, maar er werden wel andere leuke activiteiten ondernomen.
's Ochtends ging haar klas samen met groep 5 (en die twee klassen zijn aan elkaar gekoppeld, de groep 5-ers zijn de reading-buddies van de groep 3-ers) naar een museum net buiten Stratford. Hier gingen we (ja we want ik was mee als vrijwilliger) snowshoeing. Het was best leuk om te doen (en nee het wordt geen nieuwe hobby, zo leuk vonden we het nou ook weer niet) maar we werden er erg moe van. De man die de expeditie leidde had blijkbaar een betere conditie dan de meeste kinderen (en ouders) want op een gegeven moment hoorde ik achter me steeds meer gesteun en gekreun en zelfs kreten als: 'Oh I think I'm gonna die...". Gelukkig konden we daarna uitrusten in het museum waar we een gedeelte hebben bekeken met foto's van vroegere criminelen.
Een korte impressie van de ochtend:
De schoolbus staat klaar:
Op de 'tennisrackets' door het bos en het weiland:
In het museum:
Om 11.00 waren we weer terug op school, waar ik om 13.30 weer werd verwacht om mee te helpen bij het bezoek van het koor aan een bejaardenhuis.
Hier zijn we naar toe gelopen en in het bejaardenhuis zaten de heren en dames al klaar voor hun concert.
Er werden een paar liedjes gezongen en daarna was het de bedoeling dat de kinderen met de bewoners een praatje zouden maken. Van te voren hadden ze iets moeten bedenken wat ze mee zouden nemen om te laten zien aan deze mensen. Sommige kinderen hadden foto's mee, een medaille of hun knuffel. Eva had een klomp meegenomen en dit vonden de mensen erg leuk.
In het begin vonden de kinderen het spannend, maar met een beetje hulp en aanmoediging van mijn kant kwamen ze steeds beter op dreef en hadden ze hele leuke gesprekjes met de mensen. De bewoners genoten zichtbaar en op de terugweg hoorde ik een aantal kinderen zeggen dat ze dit wel heel erg leuk hadden gevonden!
Ik vind het mooi dat jong en oud elkaar op deze manier vinden. Fijn dat een school hier in investeert!
Ook hier wat beelden:
Er worden liedjes gezongen van Michael Mitchell, een zanger die oa. concerten geeft op scholen en die liedjes schrijft die vooral over Canada gaan.
Hier is het heel normaal om vooral heel trots over je eigen land te zingen. Toch is het bijzonder om Eva het ook te zien zingen en met net zo veel overtuiging. Als we niet beter wisten dan zou je haast vergeten dat ze toch echt een Nederlandse dame is :)
(Eva zit achter de microfoon)
(Het liedje gaat niet over een ezel maar over een hele grote tractor oid. )
Eenmaal terug op school was het tijd om naar huis te gaan!
Dit is natuurlijk niet iedere dag op school zo, maar er worden wel veel leuke dingen georganiseerd. Volgende week gaan beide dames weer schaatsen met hun klas. Verder heeft Eva een toneelstukje in het Frans voorbereid met haar klas en zijn we uitgenodigd om te komen kijken. Verder deze maand de 'tacky tourist spirit day' (mogen ze verkleed komen), gaat Eva een fruitsalade maken (ze gaan het deze maand over fruit hebben in het Frans) en komen er vast nog dingen tussendoor (oa. de voorjaarsvakantie).
Vrijdag ga ik helpen op school bij de groepen 5 tot en met 8. Er worden dan allemaal workshops aangeboden aan de leerlingen en ik ben ingedeeld om mee te helpen bij het sieraden maken! Ben benieuwd!
's Ochtends ging haar klas samen met groep 5 (en die twee klassen zijn aan elkaar gekoppeld, de groep 5-ers zijn de reading-buddies van de groep 3-ers) naar een museum net buiten Stratford. Hier gingen we (ja we want ik was mee als vrijwilliger) snowshoeing. Het was best leuk om te doen (en nee het wordt geen nieuwe hobby, zo leuk vonden we het nou ook weer niet) maar we werden er erg moe van. De man die de expeditie leidde had blijkbaar een betere conditie dan de meeste kinderen (en ouders) want op een gegeven moment hoorde ik achter me steeds meer gesteun en gekreun en zelfs kreten als: 'Oh I think I'm gonna die...". Gelukkig konden we daarna uitrusten in het museum waar we een gedeelte hebben bekeken met foto's van vroegere criminelen.
Een korte impressie van de ochtend:
De schoolbus staat klaar:
Op de 'tennisrackets' door het bos en het weiland:
In het museum:
Om 11.00 waren we weer terug op school, waar ik om 13.30 weer werd verwacht om mee te helpen bij het bezoek van het koor aan een bejaardenhuis.
Hier zijn we naar toe gelopen en in het bejaardenhuis zaten de heren en dames al klaar voor hun concert.
Er werden een paar liedjes gezongen en daarna was het de bedoeling dat de kinderen met de bewoners een praatje zouden maken. Van te voren hadden ze iets moeten bedenken wat ze mee zouden nemen om te laten zien aan deze mensen. Sommige kinderen hadden foto's mee, een medaille of hun knuffel. Eva had een klomp meegenomen en dit vonden de mensen erg leuk.
In het begin vonden de kinderen het spannend, maar met een beetje hulp en aanmoediging van mijn kant kwamen ze steeds beter op dreef en hadden ze hele leuke gesprekjes met de mensen. De bewoners genoten zichtbaar en op de terugweg hoorde ik een aantal kinderen zeggen dat ze dit wel heel erg leuk hadden gevonden!
Ik vind het mooi dat jong en oud elkaar op deze manier vinden. Fijn dat een school hier in investeert!
Ook hier wat beelden:
Er worden liedjes gezongen van Michael Mitchell, een zanger die oa. concerten geeft op scholen en die liedjes schrijft die vooral over Canada gaan.
Hier is het heel normaal om vooral heel trots over je eigen land te zingen. Toch is het bijzonder om Eva het ook te zien zingen en met net zo veel overtuiging. Als we niet beter wisten dan zou je haast vergeten dat ze toch echt een Nederlandse dame is :)
(Eva zit achter de microfoon)
(Het liedje gaat niet over een ezel maar over een hele grote tractor oid. )
Eenmaal terug op school was het tijd om naar huis te gaan!
Dit is natuurlijk niet iedere dag op school zo, maar er worden wel veel leuke dingen georganiseerd. Volgende week gaan beide dames weer schaatsen met hun klas. Verder heeft Eva een toneelstukje in het Frans voorbereid met haar klas en zijn we uitgenodigd om te komen kijken. Verder deze maand de 'tacky tourist spirit day' (mogen ze verkleed komen), gaat Eva een fruitsalade maken (ze gaan het deze maand over fruit hebben in het Frans) en komen er vast nog dingen tussendoor (oa. de voorjaarsvakantie).
Vrijdag ga ik helpen op school bij de groepen 5 tot en met 8. Er worden dan allemaal workshops aangeboden aan de leerlingen en ik ben ingedeeld om mee te helpen bij het sieraden maken! Ben benieuwd!
Mijn telefoon leeg gehaald
en dus nog wat oude foto's:
Na schooltijd nog even spelen op het schoolplein
Een dagje naar London en op de terugweg ineens een sneeuwstorm!
Eten bij een vriendinnetje van Eva:
Nog even in de tuin spelen
En spreekt voor zichzelf :)
Na schooltijd nog even spelen op het schoolplein
Een dagje naar London en op de terugweg ineens een sneeuwstorm!
Eten bij een vriendinnetje van Eva:
Nog even in de tuin spelen
En spreekt voor zichzelf :)
Abonneren op:
Reacties (Atom)