want vandaag werd bekend dat Stratford in de top 7 staat van 'intelligente gemeenschappen’.
Zelfs in Nederland in de krant!
Moet helemaal goed komen met ons ;).
donderdag 20 januari 2011
dinsdag 18 januari 2011
Julia heeft huiswerk
Julia heeft het best moeilijk in Canada.
Ze geniet van veel dingen, maar Engels praten dat wil ze amper. Ze durft niet. Ze begrijpt gelukkig wel veel, maar soms niet alles en dan kan ze erg dramatisch zijn. Laatst zei ze: mama ik begrijp het niet, ik begrijp niets, ik begrijp de hele wereld niet... (gelukkig valt dat laatste wel wat mee)
De combi met de juf is niet geweldig. Het is een hele lieve juf, maar ze zit nogal bovenop Julia om er vooral voor te zorgen dat ze zich goed voelt. Laat Julia nou erg zelfstandig zijn en het niet leuk vinden als er een juf op haar lip zit. De juf doet erg haar best en Julia heeft beloofd ook in de klas Engels te gaan praten. We zullen zien
Vorige week heeft ze voor het eerst huiswerk meegekregen. Kleuters moeten hier leren lezen en ze maken daar dus al een begin mee met de jongste kleuters. Ze krijgen regels waar ze wat dingetjes moeten opschrijven en bepaalde woorden moeten ze leren herkennen. Bij die woorden staan dan bijv. ook een tekeningetje of een symbool. Julia was erg teleurgesteld in haar huiswerk. Ze had veel meer verwacht.
Maar dit is het resultaat van haar huiswerk
Ze praat Engels en we zijn dus reuzetrots op haar! Ons meisje komt er wel!
Ze geniet van veel dingen, maar Engels praten dat wil ze amper. Ze durft niet. Ze begrijpt gelukkig wel veel, maar soms niet alles en dan kan ze erg dramatisch zijn. Laatst zei ze: mama ik begrijp het niet, ik begrijp niets, ik begrijp de hele wereld niet... (gelukkig valt dat laatste wel wat mee)
De combi met de juf is niet geweldig. Het is een hele lieve juf, maar ze zit nogal bovenop Julia om er vooral voor te zorgen dat ze zich goed voelt. Laat Julia nou erg zelfstandig zijn en het niet leuk vinden als er een juf op haar lip zit. De juf doet erg haar best en Julia heeft beloofd ook in de klas Engels te gaan praten. We zullen zien
Vorige week heeft ze voor het eerst huiswerk meegekregen. Kleuters moeten hier leren lezen en ze maken daar dus al een begin mee met de jongste kleuters. Ze krijgen regels waar ze wat dingetjes moeten opschrijven en bepaalde woorden moeten ze leren herkennen. Bij die woorden staan dan bijv. ook een tekeningetje of een symbool. Julia was erg teleurgesteld in haar huiswerk. Ze had veel meer verwacht.
Maar dit is het resultaat van haar huiswerk
Ze praat Engels en we zijn dus reuzetrots op haar! Ons meisje komt er wel!
zondag 16 januari 2011
Net in Stratford en dan al in de krant...
Bert stond een tijdje geleden in de krant!
We moesten erg lachen om de opmerking onder de foto. Bert had toen wel wat drankjes gedronken, maar had zeker niet gewerkt!
We moesten erg lachen om de opmerking onder de foto. Bert had toen wel wat drankjes gedronken, maar had zeker niet gewerkt!
En in het weekend...
maken we lekkere dingen!
De ijsmachine uitlikken. Dat is een belangrijke taak!
En zelf pizza maken. Eerst ananas en champignons snijden, daarna het deeg in vorm krijgen en de tomatensaus er over heen en dan alles wat je lekker vindt er over heen gooien! Het was weer smullen!
Zowiezo eten we erg lekkere dingen de afgelopen weken. Ik vermaak me prima met nieuwe gerechten uitproberen en om lekkere dingen te bakken!
Deze week oa. een heerlijke spicy butternutch squash and apple soup gemaakt, Banana-Pecan Honey Bread en gisteren voor de lunch heerlijke Sour cream Maple- Walnut Muffins gemaakt!
De ijsmachine uitlikken. Dat is een belangrijke taak!
En zelf pizza maken. Eerst ananas en champignons snijden, daarna het deeg in vorm krijgen en de tomatensaus er over heen en dan alles wat je lekker vindt er over heen gooien! Het was weer smullen!
Zowiezo eten we erg lekkere dingen de afgelopen weken. Ik vermaak me prima met nieuwe gerechten uitproberen en om lekkere dingen te bakken!
Deze week oa. een heerlijke spicy butternutch squash and apple soup gemaakt, Banana-Pecan Honey Bread en gisteren voor de lunch heerlijke Sour cream Maple- Walnut Muffins gemaakt!
Allemaal op naar Stratford
want volgens www.tripadvisor.com staat Stratford
in de top 10 van plaatsen die de moeite waard zijn om te bezichtigen in Canada :)
Dus wil je dit prachtige stadje van dichtbij bekijken... kom dan gezellig langs en als je er dan toch bent, dan mag je gerust even op bezoek komen bij ons!
in de top 10 van plaatsen die de moeite waard zijn om te bezichtigen in Canada :)
Dus wil je dit prachtige stadje van dichtbij bekijken... kom dan gezellig langs en als je er dan toch bent, dan mag je gerust even op bezoek komen bij ons!
donderdag 13 januari 2011
Geluk...
Intens gelukkig dat voelde ik me afgelopen maandag.
Bert was aan het werk, Eva was op school en Julia en ik hadden een hele gezellige dag samen. De zon scheen prachtig en de sneeuw buiten was prachtig wit...
Ik stelde voor aan Julia om Eva op te halen met de slee en dat werd met gejuich ontvangen (normaal gaan we met de auto).
En zo liep ik, met een intens genietend meisje in mijn slee, door de prachtige witte sneeuw en in het zonnetje naar mijn andere dochter toe.
Rust kwam er over me heen en vooral een intens gevoel van geluk. Wat een geluk om zo te mogen genieten van deze dingen! Hier hebben we het voor gedaan.
Het werd natuurlijk nog mooier toen Eva juichend uit school kwam, de slee insprong en helemaal gelukkig vroeg of we echt met de slee waren. Even later sleepte ik twee dames in een slee mee naar huis, luisterend naar hun verhalen en gegiechel.
Dat ik toch wel erg koud was geworden tijdens het wachten op Eva (beetje dom om bij -10 in een legging en een dunne winterjas naar buiten te gaan) voelde ik toen al niet meer.
Het was heerlijk in het zonnetje, in de sneeuw, met mijn twee prachtige meiden in dit prachtige land.
Dat echte leven is zo slecht nog niet!
Bert was aan het werk, Eva was op school en Julia en ik hadden een hele gezellige dag samen. De zon scheen prachtig en de sneeuw buiten was prachtig wit...
Ik stelde voor aan Julia om Eva op te halen met de slee en dat werd met gejuich ontvangen (normaal gaan we met de auto).
En zo liep ik, met een intens genietend meisje in mijn slee, door de prachtige witte sneeuw en in het zonnetje naar mijn andere dochter toe.
Rust kwam er over me heen en vooral een intens gevoel van geluk. Wat een geluk om zo te mogen genieten van deze dingen! Hier hebben we het voor gedaan.
Het werd natuurlijk nog mooier toen Eva juichend uit school kwam, de slee insprong en helemaal gelukkig vroeg of we echt met de slee waren. Even later sleepte ik twee dames in een slee mee naar huis, luisterend naar hun verhalen en gegiechel.
Dat ik toch wel erg koud was geworden tijdens het wachten op Eva (beetje dom om bij -10 in een legging en een dunne winterjas naar buiten te gaan) voelde ik toen al niet meer.
Het was heerlijk in het zonnetje, in de sneeuw, met mijn twee prachtige meiden in dit prachtige land.
Dat echte leven is zo slecht nog niet!
12 dagen een vol huis!
Want mijn ouders waren er!
Die twaalf dagen hebben we niet veel bijzondere dingen gedaan. Daar hadden we allemaal weinig behoefte aan. Opa en oma wilden vooral ervaren hoe ons leven hier is en lekker samen zijn met ons en de meisjes.
Natuurlijk zijn we lekker gaan sleetje rijden, hebben we ze Stratford laten zien en hebben we gewinkeld in een groot winkelcentrum in London en hebben ze de meiden opgehaald van school!
Ook is mijn vader meegeweest naar Bert zijn "vrijdag- eind van de middaguitje' en hebben ze samen een biertje gedronken in de kroeg.
Mijn ouders hebben vooral genoten van de dagelijkse dingen. Eva die iedere ochtend lekker bij hen in bed kroop, voorlezen en knuffelen.
Maar ook:
Heel geduldig kijken naar de sportende dames.
En genieten van onze moooie omgeving!
En toch nog wat cultureels!
We hebben de meiden een dag van school thuisgehouden en al is het hier de normaalste zaak van de wereld om je kind een dag thuis te houden om wat leuks te gaan doen, of twee weken op vakantie te gaan buiten de vakanties om, toch voelde het alsof we iets heel illegaals aan het doen waren. Gelukkig hier dus geen strenge schoolinspectie!
Maar die dag zijn we naar Kitchener gereden en zijn daar naar het children's museum gegaan.
Het is een echt doe-voel en ervaar zelf museum. Ideaal voor kinderen, maar ook voor pap's, mama's en opa's en oma's!
De waterbaan (waar vooral Bert en mijn vader erg druk mee waren!)
Zonne-energie opwekken
Kijken welke lichaamsdelen warm en koud zijn
Liggen op een spijkerbed
Bouwen
En na een lekkere lunch in een eettentje tegen over het museum nog even terug voor de knutselactiviteit. De activiteit wat stempelen met aardappels, maar dat vond Julia niet zo nodig. Die heeft geen aardappel aangeraakt ;) Eva kon het wel waarderen en heeft daarna nog een tijd met iemand van het museum kleuren zitten mengen.
In het laatste weekend dat mijn ouders hier zouden zijn, zouden we naar Toronto gaan. We hadden een hotel geboekt midden in het centrum. Helaas werd mijn moeder ziek en hebben we het geannuleerd. Achteraf ook prima, want de meiden vonden het super dat opa mee kon om te kijken bij Eva's zwemmen en dat oma weer beter genoeg was om mee te komen om te kijken bij het voetbal op zondag. Aangezien het zaterdag wel weer wat beter ging zijn we heerlijk uit eten geweest. We zijn naar de Irisc-pub geweest en het bleek dat je daar echt heerlijk kunt eten en het zat er nog prima ook! De meiden hadden een drie gangen diner en alles ging helemaal op! Een grote aanrader dus.
Beetje rare foto, maar ach het heeft wel weer wat.
En daarna was het tijd om afscheid te nemen. We hadden besloten dat Bert mijn ouders naar het vliegveld zou brengen (in eerste instantie zouden we allemaal vanuit Toronto gaan en dan terug naar huis, maar aangezien we nu toch thuis waren en Eva een feestje had was dit de betere keuze) en dus werd er afscheid genomen door Eva en Julia en mij. Eva moest al eerder afscheid nemen omdat ze naar het feestje ging en na een paar hele dikke knuffels voor opa en oma gingen we weg. Ach wat had ze het er moeilijk mee, dikke tranen liepen over haar wangen, ze was echt intens verdrietig en wat voel je je dan als moeder dan even een moster... wij hebben ze in deze situatie gebracht...
Gelukkig had Eva hele goede afleiding door een superleuk feestje waar ze oa. zelf pizza gingen bakken.
Aangezien we nog wat tijd hadden hebben we mijn ouders meegenomen naar de tent om te lunchen in Stratford (of te ontbijten). Heerlijk gegeten en een gezellige afsluiting van hele gezellige dagen!
Toen was het het tijd om afscheid te nemen en toen kwamen er ook de tranen bij Julia en mij. Op zo'n moment besef je dat je toch wel erg ver weg zit van je familie...
Gelukkig konden we al snel Eva ophalen en was het verdriet daar over.
's Middags met ze naar de heuvel gegaan om nog wat te sleeen en er een extra gezellige middag van gemaakt.
Bert heeft mijn ouders weggebracht en daarna weer nar huis gekomen.
En toen was het stil in huis nadat we Eva en Julia naar bed hadden gebracht en dat was best even vreemd. Het werd me duidelijk dat het echte leven morgen zou gaan beginnen. Bert die aan het werk zou gaan, geen ouders meer op bezoek en dus ook geen vakantiegevoel meer, maar vanaf nu zou het echte leven in Canada gaan beginnen en zo voelden we het beide!
Al met al was het heerlijk om mijn ouders over de vloer te hebben. Het ging veel beter dan ik had verwacht. Met zijn allen op elkaars lip in een klein huis zou ook minder gezellig kunnen worden, maar eigenlijk is dat amper gebeurd. Zeker voor herhaling vatbaar en dat is maar goed ook want in juni komen ze weer!
Het viel ons ook erg mee hoe de meiden hebben gereageerd op het vertrek van opa en oma. Even waren ze intens verdrietig, maar dat was al snel weer over en de 'angst' dat ze heimwee zouden krijgen naar Nederland en naar vrienden en familie bleek ongegrond. Ze gingen weer vrolijk verder met hun leventje hier. Een hele opluchting, zo te zien zijn ze al beter op hun plek hier dan wij gedacht hadden!
Wat fijn om ons dat te realiseren.
Die twaalf dagen hebben we niet veel bijzondere dingen gedaan. Daar hadden we allemaal weinig behoefte aan. Opa en oma wilden vooral ervaren hoe ons leven hier is en lekker samen zijn met ons en de meisjes.
Natuurlijk zijn we lekker gaan sleetje rijden, hebben we ze Stratford laten zien en hebben we gewinkeld in een groot winkelcentrum in London en hebben ze de meiden opgehaald van school!
Ook is mijn vader meegeweest naar Bert zijn "vrijdag- eind van de middaguitje' en hebben ze samen een biertje gedronken in de kroeg.
Mijn ouders hebben vooral genoten van de dagelijkse dingen. Eva die iedere ochtend lekker bij hen in bed kroop, voorlezen en knuffelen.
Maar ook:
Heel geduldig kijken naar de sportende dames.
En genieten van onze moooie omgeving!
En toch nog wat cultureels!
We hebben de meiden een dag van school thuisgehouden en al is het hier de normaalste zaak van de wereld om je kind een dag thuis te houden om wat leuks te gaan doen, of twee weken op vakantie te gaan buiten de vakanties om, toch voelde het alsof we iets heel illegaals aan het doen waren. Gelukkig hier dus geen strenge schoolinspectie!
Maar die dag zijn we naar Kitchener gereden en zijn daar naar het children's museum gegaan.
Het is een echt doe-voel en ervaar zelf museum. Ideaal voor kinderen, maar ook voor pap's, mama's en opa's en oma's!
De waterbaan (waar vooral Bert en mijn vader erg druk mee waren!)
Zonne-energie opwekken
Kijken welke lichaamsdelen warm en koud zijn
Liggen op een spijkerbed
Bouwen
En na een lekkere lunch in een eettentje tegen over het museum nog even terug voor de knutselactiviteit. De activiteit wat stempelen met aardappels, maar dat vond Julia niet zo nodig. Die heeft geen aardappel aangeraakt ;) Eva kon het wel waarderen en heeft daarna nog een tijd met iemand van het museum kleuren zitten mengen.
In het laatste weekend dat mijn ouders hier zouden zijn, zouden we naar Toronto gaan. We hadden een hotel geboekt midden in het centrum. Helaas werd mijn moeder ziek en hebben we het geannuleerd. Achteraf ook prima, want de meiden vonden het super dat opa mee kon om te kijken bij Eva's zwemmen en dat oma weer beter genoeg was om mee te komen om te kijken bij het voetbal op zondag. Aangezien het zaterdag wel weer wat beter ging zijn we heerlijk uit eten geweest. We zijn naar de Irisc-pub geweest en het bleek dat je daar echt heerlijk kunt eten en het zat er nog prima ook! De meiden hadden een drie gangen diner en alles ging helemaal op! Een grote aanrader dus.
Beetje rare foto, maar ach het heeft wel weer wat.
En daarna was het tijd om afscheid te nemen. We hadden besloten dat Bert mijn ouders naar het vliegveld zou brengen (in eerste instantie zouden we allemaal vanuit Toronto gaan en dan terug naar huis, maar aangezien we nu toch thuis waren en Eva een feestje had was dit de betere keuze) en dus werd er afscheid genomen door Eva en Julia en mij. Eva moest al eerder afscheid nemen omdat ze naar het feestje ging en na een paar hele dikke knuffels voor opa en oma gingen we weg. Ach wat had ze het er moeilijk mee, dikke tranen liepen over haar wangen, ze was echt intens verdrietig en wat voel je je dan als moeder dan even een moster... wij hebben ze in deze situatie gebracht...
Gelukkig had Eva hele goede afleiding door een superleuk feestje waar ze oa. zelf pizza gingen bakken.
Aangezien we nog wat tijd hadden hebben we mijn ouders meegenomen naar de tent om te lunchen in Stratford (of te ontbijten). Heerlijk gegeten en een gezellige afsluiting van hele gezellige dagen!
Toen was het het tijd om afscheid te nemen en toen kwamen er ook de tranen bij Julia en mij. Op zo'n moment besef je dat je toch wel erg ver weg zit van je familie...
Gelukkig konden we al snel Eva ophalen en was het verdriet daar over.
's Middags met ze naar de heuvel gegaan om nog wat te sleeen en er een extra gezellige middag van gemaakt.
Bert heeft mijn ouders weggebracht en daarna weer nar huis gekomen.
En toen was het stil in huis nadat we Eva en Julia naar bed hadden gebracht en dat was best even vreemd. Het werd me duidelijk dat het echte leven morgen zou gaan beginnen. Bert die aan het werk zou gaan, geen ouders meer op bezoek en dus ook geen vakantiegevoel meer, maar vanaf nu zou het echte leven in Canada gaan beginnen en zo voelden we het beide!
Al met al was het heerlijk om mijn ouders over de vloer te hebben. Het ging veel beter dan ik had verwacht. Met zijn allen op elkaars lip in een klein huis zou ook minder gezellig kunnen worden, maar eigenlijk is dat amper gebeurd. Zeker voor herhaling vatbaar en dat is maar goed ook want in juni komen ze weer!
Het viel ons ook erg mee hoe de meiden hebben gereageerd op het vertrek van opa en oma. Even waren ze intens verdrietig, maar dat was al snel weer over en de 'angst' dat ze heimwee zouden krijgen naar Nederland en naar vrienden en familie bleek ongegrond. Ze gingen weer vrolijk verder met hun leventje hier. Een hele opluchting, zo te zien zijn ze al beter op hun plek hier dan wij gedacht hadden!
Wat fijn om ons dat te realiseren.
Abonneren op:
Posts (Atom)