De eerste sneeuw!

En toen vielen er witte vlokken uit de lucht... (op de foto zie je een gedeelte van de achtertuin)



De meiden vonden het prachtig en wij zijn maar snel gaan shoppen voor winterspullen.

Het blijft nog niet liggen, want overdag is het hier echt prachtig weer!

Een wandeling door het park...

Foto's zijn vooral door Eva gemaakt en dit park ligt dus tegen over ons huis. Door op de foto's te klikken zie je ze groter.

Mooi he...

De eerste dag van ons ' nieuwe' leven

en die begon niet echt fijn.

Nadat Julia al wakker was om 4 uur en onze lichamen ook duidelijk nog in de Nederlandse tijdzone zaten, werd Eva om 8.00 wakker en die was ziek. Ze was witter dan wit en toen ze wat at kwam alles er meteen uit. Ze was zo zielig. Ze wilde alleen maar slapen en kon niets anders dan overgeven.
Helaas voor haar moesten we om 10.00 bij de lawyer zitten om te tekenen voor ons huis. Het arme meiske moest mee, gelukkig was het om de hoe. Daar bleef ze gezellig tijdens het tekenen spugen (gelukkig wel in de zakjes die we mee hadden genomen) en viel ze uiteindelijk in slaap op de grond. De makelaar die we vorig jaar hadden leren kennen en waar we toen ook gezellig gegeten hebben, kwam ook even kijken en bood ons een lift aan naar ons nieuwe huis.

Een huis kopen in Canada gaat behoorlijk anders dan in Nederland. Wij dachten dat we de sleutel dan wel meteen zouden krijgen, maar dat was niet het geval. Zij moest met onze getekende papieren en de cheque waar het geld op stond naar de lawyer van de verkopers (en dat mag absoluut niet dezelfde zijn) en die moet dan alles checken en als alles gecheckt is dan pas krijgen we de sleutel.
Afgesproken met John (de makelaar) dat hij de sleutel zou ophalen en ons dan zou ophalen bij het appartement.
Tegen de middag kwam hij en heeft hij Bert meegenomen met al onze spullen. Heel bizar vond ik dat. We hadden een huis gekocht en Bert liep er op dat moment doorheen terwijl ik in het appartement met een ziek meisje en een moe meisje zat te wachten. Best spannend was dat!

Na een tijd kwam Bert terug, hij had meteen een huurauto geregeld en dus hadden we nu ons eigen vervoer. Snel de auto ingesprongen en naar ons huis gereden.

En ja wat zullen we zeggen over het huis...


De locatie is echt super. We hebben uitzicht over een gedeelte van het park vanuit de slaapkamers en de woonkamer. Erg mooi! De eekhoorntjes lopen in de tuin en we hebben zelfs een konijntje gezien. Het huis zelf heeft veel mogelijkheden. Het is van binnen oud en dat hadden we verwacht. De slaapkamers (3) zijn op zich prima. Beetje verf en dan zijn ze eerst echt prima. De badkamer viel ons mee. Hij is erg groen en ook wel oud, maar alles werkt prima.
De keuken is echt af, hij is te laag en niet praktisch. De woonkamer is heerlijk licht en heeft dus een super uitzicht. Er staat een enorme open haard.
De achteruin is groot en staat vol met grote bomen. De meiden zagen meteen dat de beie buren een zwembad in de tuin hebben, dus hun conclusie was dat dan onze tuin ook groot genoeg was.
De basement (kelder) was nogal donker. Er lag oranje vloerbeddeking in (ja je leest het goed... er lag) en hele donkere lambrisering. Verder gaf het een wat hokkerig gevoel en dus zijn we begonnen met slopen.

Het huis voelt goed, het heeft veel werk nodig, maar dat kunnen we!


Ook hier wederom een warm welkom. Er lagen boodschappen voor ons klaar, de koelkast was zelfs wat gevuld. Er stonden bloemen en er was gezorgd voor wat borden, bekers, een een bed voor de meiden. Heel erg bijzonder!

In Canada en meteen

trick en treaten!!

Na een redelijke vlucht (we hadden de stoelen voor de nooduitgang en konden daardoor alleen maar erg rechtop zitten en een spuugende Eva het laatste half uur) kwamen we aan in Toronto.
We konden gelukkig meteen doorlopen bij de douane, we hoefden niet meer naar de immigratie. Op nar de koffers, autostoelen en Tommie.
We moesten Tommie laten controleren en het leek net alsof we in een aflevering van ' boarder security' zaten. We moesten in een ruimte wachten en in deze ruimte werden koffers gecontroleerd van mensen. We zagen huilende mensen die blijkbaar iets in hun koffer hadden zitten wat aangegeven had moeten worden en vooral veel mensen met enorme koffers en dan wel een stuk of 10 koffers.
Ik wil niet weten wat die mensen aan overbagage hebben moeten betalen. Gelukkig stonden we voor die mensen in de rij, want als we hadden moeten wachten totdat die koffers allemaal waren onderzocht...
Onze koffers mochten dicht blijven en ook Tommie mocht in zijn kooi blijven zitten. Ze keek even naar hem en bekeek de papieren, voerde Tommie in de computer in en na het betalen van ruim 30 dollar mochten we verder!

In de aankomsthal kwam net onze lift aanlopen en nadat we Tommie's kooi verschoond hadden in de wc (oef wat stonk die zeg...) konden we door naar haar pick-up truck. Een inmens grote auto, die ook niet in de gewone parkeergarage paste en dus moesten we eerst met een soort treintje naar een andere garage.
De meiden vielen al snel in een diepe slaap en tegen 19.00 kwamen we aan in Stratford. Eerst even langs 'ons' huis gereden en daarna door naar Steve en Alida. De vrienden waar we halloween mee zouden vieren.
Ze hadden een feest gehad, maar daar waren we te laat voor, maar trick or treating was net begonnen.
De meisjes werden uit de warme auto gehaald, werden meteen goed wakker in de kou en kregen verkleedkleren aangetrokken. Toen de kleren aangetrokken waren zijn we meteen naar buiten gegaan en zijn we langs de deuren gelopen met nog wat vrienden van Steve en Alida.
De meiden keken eerst wat van een afstandje, maar toen ze door hadden wat de bedoeling was deden ze leuk mee. Ze vonen het erg grappig dat er ook allemaal volwassen mensen verkleed de deuren open deden en ze vonden dat de huizen erg mooi versierd waren.




Het was een heel leuk begin van ons leven in Canada!

Na het snoep ophalen hebben we nog even een pizza gegeten en daarna werden we naar het appartement gebracht en hebben Steve en Bert Tommie weggebracht naar de kennel. Het appartement was echt prima.
Daar zijn de meiden snel in slaap gevallen en wij volgden snel.
Om 4 uur kwam Julia vrolijk onze slaapkamer binnen, met de vraag of het al tijd was om op te staan. We waren alledrie erg wakker en nadat Julia een half uur had liggen draaien in ons bed hebben we haar maar met wat speelgoed in de woonkamer gezet, waar ze uiteindelijk toch op de bank nog even in slaap viel.

Zo eindigde een hele lange, emotionele en uiteindelijk toch erg vrolijke dag! Een nieuw begin... ik ben benieuwd wat het ons zal brengen!

Het afscheid

En toen was het moment daar, afscheid nemen. Om 6.00 waren we op Schiphol en al snel was het uitzwaaicommittee compleet. Mijn broer, schoonzus en Anne, Bert's broer, schoonzus en Emma en Niek, mijn ouders en Erik-Jan en Simone. Ontzettend leuk en lief dat ze er allemaal waren! Helemaal als je bedenkt dat ze allemaal midden in de nacht hun lekkere warme bedjes uit zijn gekomen. Eerst zijn we gaan inchecken. Net op tijd, want even later stond er een enorme rij. Hadden wij de hoop dat het vliegtuig niet vol zou zitten omdat het de laatste vlucht was, helaas kregen we niet gelijk want hij zat dus helemaal vol. De koffers waren echt perfect ingepakt, ze wogen allemaal 23 kilo. Tommie werd opgehaald en nadat onze koffers verdwenen waren zijn we met zijn allen wat gaan eten en drinken. Veel tijd hadden we niet want doordat de veiligheidscontroles nu aan de gate plaatsvinden moet je al veel vroeger bij de gate zijn. Jeroen kreeg al snel een berichtje door dat het vliegtuig vertraging had en dus konden we iets langer blijven zitten. De zenuwen begonnen toen we hun werk wat te doen en na een half broodje en een bak thee hebben we afscheid genomen. Een echte aflevering van het programma:'ik vertrek'. Eva en Julia waren ontzettend verdrietig en dat maakte het niet makkelijker. Maar na een dikke kus en knuffel voor iedereen zijn we toch naar de douane gelopen. Wat hadden onze meisjes een verdriet en dat bleef ook wel even zo. Het was lastig om ze af te leiden. Toen we bij de gate aankwamen moesten we erg lang wachten en dat hielp niet mee aan de stemming van de meiden. Uiteindelijk waren we aan de beurt en toen werd ons verteld dat ze gestopt waren met boarden. We hoorden later dat het vliegtuig in Manchester stond omdat er een olielek zou zijn. We zouden pas om 11 uur vliegen en bij een andere gate... . En dus alle spullen weer gepakt en naar die gate gelopen. Tot onze verbazing en vreugde zagen we daar Johan, Judith, Emma en Niek staan op het panoramadek! Zij konden ons ook zien en zo hebben we heel wat afgezwaaid. Uiteindelijk met drie uur vertraging zijn we dan vertrokken. Johan en Judith stonden al die tijd te wachten op het panoramadek en hebben foto's en zelfs een filmpje gemaakt van ons vertrek. Julia zwaait vanuit de slurf nog even. En een laatste zwaai vanuit het vliegtuig. We gaan nu echt!!!! Johan en Judith en natuurlijk Emma en Niek, ontzettend bedankt voor de leuke foto's en video. Het is echt bijzonder om die te hebben! Ook heel erg lief dat jullie al die tijd hebben gewacht en ons echt hebben uitgezwaaid. Het gaf ons een heel bijzonder gevoel

De laatste dag in Nederland...

De vrijdag druk bezig geweest met inpakken en maar wegen, wegen en wegen. 4 x 23 kilo klinkt best veel, maar als je veel spullen wilt meenemen valt het erg tegen kan ik je verzekeren.
Uiteindelijk met vier koffers, vier handbagage koffertjes en nog veel losse spullen richting Jeroen vertrokken. Daar zouden we de laatste nacht slapen.
's Middags nog even langs Kristel voor een laatste afscheid en weer terug bij Jeroen begon het wegen weer opnieuw. Want de kleding die we aanhadden moest ook mee..
Uiteindelijk moesten we een paar spulletjes achter laten maar gelukkig komen papa en mama in december al langs en als je maar anderhalve week komt dan is 2 x 23 kilo wel veel! Ruimte genoeg dus voor onze spullen.
Heerlijk gegeten en toen mochten de meiden nog even in bad met Anne. Groot plezier! Daarna nog even met zijn allen een filmpje kijken en toen was het echt bedtijd voor de dames.
Het zou een korte nacht worden want om 3.30 zouden we wegrijden richting Schiphol. Gelukkig gingen onze meisjes meteen slapen, Anne dacht daar wat anders over en heeft onze laatste avond in Nederland prima benut om ons nog wat te entertainen.
Uiteindelijk zijn wij ook naar bed gegaan en hebben eigenlijk prima geslapen! Om 3.00ging de wekker (erg fijn dat extra uur dat weekend!) en was het moment van het afscheid nemen echt bijna daar!
Om 3.45 zaten we in de auto's. Eén auto vol met kinderen en één auto vol met koffers en poes Tommie.
Tommie vond de reis niet zo leuk, die heeft blijkbaar de twee uren zitten jammeren...(ik zat in de auto met de kinderen) Gelukkig kunnen we hem niet horen in het vliegtuig ;)
Onze laatste dag en nacht in Nederland waren prima verlopen. Iedereen was ontspannen en we hebben er een leuke dag van gemaakt!
Op naar Schiphol!

Veilig aangekomen!!!

Een update volgt snel, maar ik kan in ieder geval melden dat we veilig zijn aangekomen, super zijn uitgezwaaid en een goede vlucht hebben gehad. We zijn al trick or treatend langs de huizen geweest gisteren en hebben vandaag het huis officieel in ons bezit.
Eva is ziek, dus dat is er sneu. Verder alles prima!! Het is prachtig weer, blauwe lucht met lekker zonnetje en 1 graad :)

Update volgt als we internet hebben!

Liefs van ons!